Centrum voor Pastorale Counseling » Family Builders » Tips » Wie zoekt zal vinden! (2)

Wie zoekt zal vinden! (2)

Gebed is bijzonder

Naar aanleiding van Genesis 24
Kern: Genesis 24:12-14; 26-27

Abraham geeft zijn knecht de opdracht een vrouw te halen voor Isaak uit zijn geboorteland (van Abraham). Als hij aankomt in het geboorteland van Abraham gaat hij bij een waterbron zitten. Ik kan me zo voorstellen dat hij gedacht moet hebben: " en nu, hoe kom ik aan een vrouw voor Isaak??". Waarschijnlijk herinnert hij het verhaal dat Abraham hem vertelde. De belofte van God aan Abraham dat Hij het land zal geven aan zijn nageslacht . Ik denk dat de knecht begint te beseffen dat het halen van een vrouw niet Abrahams plan was, maar Gods plan. Vanuit die wetenschap spreekt de knecht een prachtig gebed uit. En dat is nu juist wat mijn vrouw en ik zo bijzonder mooi vinden aan Genesis 24. Het gebed dat de knecht uitspreekt en zijn reactie op de verhoring.

Mijn vrouw en ik hebben dezelfde ervaring met gebed als de knecht van Abraham. Wij hebben de manier waarop wij in bepaalde situaties gebeden hebben, bevestigd gezien in het gebed van de knecht. Toen wij dit lazen, werden wij bepaald bij wie God is. Dit soort situaties zijn voor ons mijlpalen geworden die wij willen doorgeven aan onze kinderen.

De voorbereiding

Op het moment dat wij bezig zijn met het nadenken over hoe wij de gezinsavond willen gaan vormgeven, zijn we met het gezin op vakantie in Drenthe. We verblijven in een leuk vakantiehuisje met een enorme tuin er omheen. Het is schitterend weer en daar willen we gebruik van maken. We denken weer na vanuit onze drie uitgangspunten: 1. Het moet leuk zijn, 2. zichtbaar maken, beeldend zijn en 3. herhaling.

We komen al vrij snel op de gedachte om in de grote tuin van het vakantiehuisje de tocht die de knecht heeft gemaakt na te spelen. De tuin is groot genoeg dus een route uitzetten, een soort speurtocht, zou prima kunnen. Het beeldende is dan dat we het verhaal na gaan spelen. De jongens vinden het leuk om zich te verkleden en eigenlijk kunnen we zo een toneelstuk spelen met het hele gezin. Als we dit filmen, kunnen de jongens het nog eens terug zien. We komen er op dat we een kameel kunnen maken op karton en dat er geverfd kan worden. Vanzelf komen we ook op de knechten. Die kunnen we maken van toiletrolletjes en materiaal uit de tuin. We tekenen een kameel op een stuk karton, hebben toiletrolletjes met takjes uit de tuin waarmee poppetjes gemaakt kunnen worden en we hebben met bordjes, waarop pijltjes getekend zijn, een route uitgezet in de tuin. Verder maken we van handdoeken en theedoeken hoofddeksels die een beetje "arabic" aandoen. We lijken rond te zijn maar toch zijn we niet helemaal tevreden. Beide willen we meer met het gebed van de knecht. We denken na over hoe wat vorm kunnen geven. Het is natuurlijk ingewikkeld uit te leggen aan knulletjes van 4 en 2,5. Toch willen we een poging wagen. Bidden komt elke dag in ons gezin terug. Tijdens het fietsen in het Drentse landschap komen we vaak langs de graanvelden. En elke dag danken wij voor ons eten en drinken. We komen op het idee om uit te gaan leggen dat het graan moet groeien door zon en regen en dat daar brood van gemaakt wordt. Dat het niet vanzelfsprekend is dat er brood is, maar dat God ons dat geeft. Dan komen we op het idee om met de jongens naar aanleiding van het gebed - graan - brood verhaal, daadwerkelijk brood te gaan bakken.

De uitvoering

We beginnen met wat lekkers en drinken. We gaan gezinsavond doen jongens! De jongens reageren enthousiast. We vragen aan de oudste of hij nog weet wat familynight is. Hij zegt dat we uit de bijbel gaan lezen. Onder het drinken vertelt papa het verhaal van Genesis 24. We merken dat het best wel ingewikkeld is om het op hun niveau te brengen. Gelukkig helpt mama daarbij. Na het verhaal halen we de spullen tevoorschijn en mogen zij de poppetjes maken. Ze moeten er armen en benen aanmaken door middel van de takjes op de juiste plaats in te steken. Als dat klaar is halen we de hoofddeksels erbij en zetten die op. We zien onszelf in de ruit van het huis en moeten er eigenlijk wel om lachen. Als anderen ons toch eens zouden zien...

Papa vertelt nog eens dat de knecht van Abraham op reis ging naar een ver land om een vrouw voor Isaak te halen. We sturen de jongens met hun "gemaakte" knecht de tuin in om de reis te maken. Papa met de videocamera erachter aan. Ze moeten opzoek naar een bordje met pijlen. De jongste heeft het eerste pijtje gezien. Dan weten ze eigenlijk niet zo goed wat ze moeten doen. Mama vraagt welke kant de pijl opwijst. Ze geven de richting aan en mama roept: die kant op dan, zoeken naar de volgende pijl! Ze begrijpen het principe en hebben de route vrijsnel gelopen. Het stopt bij de waterbron. Daar spelen we na dat de knecht bidt en mama speelt Rebekka. Zo wordt het verhaal helemaal nagespeeld. Het is best moeilijk voor de jongens. Dus herhaling wordt extra belangrijk. Als het toneelstuk klaar is mogen de jongens de knechten en de kameel kleuren en verven. De oudste is vrij snel klaar en vraagt of hij de speurtocht nog een keer mag doen. En dat mag natuurlijk. Daarna vragen wij aan de jongens waar wij vaak voor bidden. Er komt vanuit de oudste een rijtje met onderwerpen maar hij vergeet het eten. We vertellen dat wij het eten van de Here God krijgen en dat wij daar heel dankbaar voor mogen zijn. We stappen op de fiets en gaan naar het dichtstbijzijnde graanveld. Daar vertellen we dat graan kan groeien door de zon en de regen. Dat het graan van het land af wordt gehaald en dat gemaald wordt. En dat er dan brood van gebakken wordt door de bakker. Het gaat zo wel leven, vooral voor de oudste. Een dag later gaan we brood bakken met meel van de supermarkt. Het verhaal over het gebed van de knecht van Abraham, dat God luistert en dat Hij ons eten geeft. De broodjes zijn lekker en sindsdien is het bidden voor het eten toch anders geworden.

Achteraf

Achteraf is het een leuke gezinsavond geweest, maar wel een ingewikkeld verhaal. Het leuke was dat de oudste het verhaal aan wat jongens wilde vertellen toen hij aan het spelen was in een speeltuin. Helaas waren die jongens, die een stuk ouder waren, niet zo geïnteresseerd. Maar daarmee zien we wederom dat het wel indruk maakt. Voor de jongste geld dat overigens ook. Hij doet mee op zijn manier en geniet van de dingen die we met elkaar doen. De speurtocht vond hij geweldig en wilde die ook nog een paar keer doen. We zijn benieuwd hoe hij zal reageren als hij het weer terug ziet op video. Dan gaat hij er vaak over vertellen en het blijkt dan dat hij dan meer heeft opgepikt dan wij vaak durven te vermoeden.

Wie zoekt zal vinden! (2)

Meer in deze rubriek