Spelen met vuur
Door een voorganger die het aan den lijve heeft ervaren
Je denkt dat het jou niet zal overkomen, dat het jou niet kan overkomen. Je denkt: “In geen geval. Ik niet!”
Denk er nog maar eens over na.
Flirten met het gevaar
Destijds dacht ik dat het allemaal nogal onschuldig was.
Ze was lid van het pastorale team, dus we brachten nogal wat tijd samen door. Wanneer we iemand gingen bezoeken, zaten we vaak samen in de auto. We spraken dan over verschillende dingen betreffende de bediening. Af en toe vertelde ze mij over de problemen in haar huwelijk, en gaf ik haar pastoraal advies. Ik had er toen al moeten mee ophouden: ik vervulde een nood, maar had het recht niet om die te vervullen.
We raakten elkaar niet aan, we zoenden elkaar niet, we brachten zelfs nooit onze onderliggende gevoelens onder woorden. Er was echter wel een niet te ontkennen aantrekkingskracht, en ik genoot van de kriebels.
Voor mij was het in eerste instantie zuiver platonisch, maar toch kreeg het meer vat op me. Ik begon steeds vaker ook thuis aan haar te denken. Ik vertelde mezelf steeds weer: “Ik heb de zaken onder controle. Dit gaat niet te ver. Het is in orde.” Maar het had wel te ver kunnen gaan. Het was een kwestie van tijd voordat de gelegenheid zich voor zou doen.
Af en toe kreeg ik de schrik te pakken. Ik dacht dan: “Ik wil dit niet doen. Ik heb een geweldige vrouw. Ik heb een gezin. Ik wil deze weg niet inslaan.” Terwijl het aan de ene kant “leuk” aanvoelde om bezig te zijn met iets dat niet mocht, knaagde het tegelijkertijd aan me. Ik wist dat het fout was.
Op een middag zat ik na een pastoraal bezoek met haar in de auto en legde ze heel even haar hand op mijn knie. Gelijk op dat moment forceerde de angst mij om te zien waar ik in verzeild geraakt was. “Ik ga hier met mijn vrouw over spreken.”, heb ik toen alleen maar gezegd.
De alarmklok luiden
Uiteindelijk heb ik eerst met mijn mede-oudsten gesproken. Daarna ben ik naar huis gereden. Ik had geen lichamelijk overspel gepleegd, maar mijn gedachten waren wel reeds die richting uitgegaan. Ik was mijn vrouw in gedachten ontrouw geweest. Ik had de hele tijd geweten wat er aan de hand was, en dat ik het haar moest vertellen, maar had dat niet aan mezelf willen toegeven. Ik moest het haar nu vertellen.
Ik was, zowel in mijn relatie met de Heer, als in de relatie met mijn vrouw de mist in gegaan. Ik hield nog steeds van haar (en ook nu nog). Er was eigenlijk niets ernstigs mis met onze relatie – ik dacht dat we een stabiel huwelijk hadden. Die andere vrouw had niets te verliezen bij een buitenechtelijke relatie. Ik had alles te verliezen.
Het meest angstaanjagende was dat ik een goed huwelijk had en dat ik toch nog kwetsbaar bleek te zijn. Stel je eens voor wat er zou kunnen gebeurd zijn als ik een slecht huwelijk gehad had!
Het kwam er gewoon op neer dat ik stom genoeg geweest was om er voor te kiezen met de zonde te flirten, en er van te genieten.
Plan om herhaling te voorkomen
Het leven is ervaring. En ik heb veel geleerd van die ene keer dat ik met vuur gespeeld heb.
Eerst en vooral moet je aan jezelf toegeven dat je je tot iemand anders aangetrokken voelt. Wanneer je ontdekt dat je jezelf er probeert van te overtuigen dat er niets aan de hand is, is er wel degelijk iets aan de hand! Dat is het hele punt. Als je niet volwassen genoeg bent om de alarmklok te luiden voor jezelf, steven je regelrecht op het gevaar af. Je begint dingen te verbergen – dingen waarvan je dacht dat jij ze nooit zou doen – en je gebedsleven wordt een puinhoop. Je ervaart een constante kwelling, en je staat met een slecht geweten voor je gemeente. Zelfrechtvaardiging is één van de sterkste aanwijzingen dat je met een probleem zit.
Vervolgens moet je het belijden. En je moet veranderen – daarover valt niet te discussiëren. Ik hoor mensen geregeld belijden: “Ik weet dat datgene waar ik mee bezig ben, verkeerd is, maar…”, en verder blijven ze met vuur spelen. Om te veranderen, moet je elke band met die relatie verbreken.
Als je jezelf vertelt dat je je gedachten, of de situatie waarin je terechtgekomen bent, niet met je vrouw kan bespreken, werk je jezelf alleen nog maar dieper in nesten. Je moet eerlijk zijn – zowel voor jezelf als voor haar. En luister vooral ook naar je vrouw. Echtgenotes zijn opmerkzaam – zij zien het dreigende gevaar vaak veel eerder dan hun man.
Omring jezelf tegelijk ook met enkele betrouwbare mannen met wie je afgesproken hebt dat je verantwoording aan hun moet afleggen, want soms wegen deze dingen te zwaar voor je vrouw alleen. Je moet inderdaad rechtuit zijn, maar tegelijk moet je haar ook beschermen.
En wees er tenslotte vooral op gericht om aan elkanders noden tegemoet te komen, want deze dingen gebeuren niet zomaar. Ieder van ons is kwetsbaar wanneer de kans zich voordoet dat onze noden elders vervuld worden.
Bovenal, wees voorzichtig. Bewaak je huwelijk, en bewaak je gedachten. Dit zal je ervan weerhouden om met vuur te spelen, en vernietigd te worden door de vlammen.
ENKEL VOOR VOORGANGERS - ECHTGENOTEN
De geestelijke en emotionele gezondheid van uw vrouw zal uw bediening ofwel verrijken, ofwel hinderen. Begripvol tegemoet komen aan haar noden zal er voor zorgen dat uw vrouw zich geliefd en gewaardeerd weet.
Streef ernaar om uw vrouw te begrijpen. Verplaats jezelf in gedachten in haar lichamelijke en emotionele wereld, om zo meer inzicht te verwerven in de dingen waar zij mee worstelt.
Besef dat haar tijd, lichamelijke en emotionele noden enorm verschillen van de uwe. Vraag haar wat ze van u nodig heeft. Kom dan tegemoet aan haar noden, of u ze begrijpt of niet.
Gun haar de tijd om vriendschappen met anderen te ontwikkelen.
Zorg er voor dat ze begrijpt dat u om haar geeft, en haar wil helpen. Als ze steeds maar voluit blijft gaan, terwijl ze daar eigenlijk te moe voor is, neem dan een deel van haar taken over door voor de kinderen te zorgen, of haar te helpen bij datgene wat te veel stress veroorzaakt.
Wees haar beste vriend, maar word niet jaloers als ze daarnaast nog behoefte heeft aan vriendinnen.
Bid voor haar, en met haar. Zorg er voor dat u niet alleen maar bidt voor de oneindige lijst van noden die de bediening met zich meebrengt.
Delegeer verantwoordelijkheden als ze te veel hooi op haar vork genomen heeft in de gemeente.
Ga niet enkel naar studiedagen voor voorgangers, maar ga met haar naar een gezinsconferentie waar ze contact kan hebben met andere voorgangersvrouwen.
Als u de vakantie gewoonlijk gebruikt om familie te bezoeken, zorg er dan voor dat ze de gelegenheid krijgt om diegenen te bezoeken die ze het meest mist, of zorg er voor dat ze de tijd en het geld heeft om ze zelf te gaan bezoeken.
Geef haar uw tijd. Doe op uw vrije dag dingen met haar waar u beiden van geniet. Vele voorgangersvrouwen missen hun man.
Zoek een ander voorgangersechtpaar bij wie u zich beiden thuis voelt, en werk aan het ontwikkelen van een vriendschap met hun.
Als u de tijd neemt om uw vrouw diepgaand te leren kennen – wat ze leuk vindt en wat niet, wat haar energie geeft en wat energie vreet – zult u er beiden beter van worden. En uw bediening zal er beter van worden.
Met toestemming vertaald en overgenomen uit: Focus on the Family, Pastor’s Family Edition, February 2002, p. 10-11. © Focus on the Family. Alle rechten voorbehouden.
