
| Copyright © 14/12/07 Centrum voor Pastorale Counseling v.z.w. Alle rechten voorbehouden. |
De rollen omgedraaid op moederdag Leonore Buth Vele moeders houden een lijst bij op moederdag. Zal elk kind mij vandaag bezoeken en brengt het iets mee? Bloemen, wenskaarten en cadeaus staan boven aan de lijst, maar wij zijn al tevreden met het verplichte telefoontje. Ik denk dat wij bij onze kinderen een bewijs van waardering zoeken, in het bijzonder op moederdag. Een aantal jaren geleden verlangde ik om moederdag op een andere manier te beleven, en het heeft de relaties in ons gezin meer inhoud gegeven. Het heeft onze communicatie verruimd en verdiept. Mijn “geheim” vraagt enkel liefde, wat tijd en een blik die wat van richting verandert. Zoals iedereen koester ik telefoontjes en kleine attenties. Het “moederschap” staat vaak synoniem met “voortdurend jezelf geven”, vooral in de jaren wanneer de kinderen klein zijn. Maar wij zijn ons niet altijd bewust van datgene wat wij ervoor terugkrijgen. Het moederschap heeft een leven lang betekenis. Toen mijn kinderen jong waren, begreep ik dit niet helemaal. Wanneer ik nu terugkijk, zie ik meer het geheel. Het moeder zijn heeft mijn leven verrijkt en heeft mij flexiebel gemaakt op een bijzondere manier. Waarom zouden mijn kinderen mij dankbaar moeten zijn? LiefdesbriefjesTerwijl ik hierover nadacht, wilde ik wat ondernemen. De aandacht rondom moederdag zou dit jaar naar onze vier dochters gaan. Er was niet zoveel tijd om wat te verzinnen voor de bewuste zondag in de maand Mei. Een wenskaart leek de meest logische keuze, dus ging ik alle winkels langs op zoek naar iets dat geschikt zou zijn. Ik vond creatieve kaarten men een korte wens. Ik voegde hieraan mijn eigen gedachten toe, op welke bijzondere manier elke dochter mijn leven heeft verrijkt. Ik ben niet akkoord met alles wat zij doen en laten maar ik bewonder de mooie talenten in ieder van hen. Op elke kaart stond dit geschreven. Deze kaarten deed ik op de post net vóór moederdag zodat de meisjes dit niet zouden ervaren als een weinig subtiele hint van mij om zelf iets te ontvangen. Vervolgens ging ik zitten wachten, net zo opgewonden als een kind dat zijn verjaardagscadeau verwacht. Het geschenk was gunstig ontvangenDie moederdag kreeg ik een telefoontje van elke dochter. Wij zijn van elkaar gescheiden door grote afstanden, maar dit belemmert onze familie niet om elkaar in het hart te dragen. Zij vertelden me dat mijn geschreven woorden bij hen een gevoelige snaar hebben geraakt. Ik hoorde de tranen in hun stem en ook ik hield de doos tissues bij de hand. De hele dag heeft mijn hart gezongen. De boodschap was aangekomen! Ik was verbaasd hoeveel betekenis mijn woorden droegen door ze op te schrijven. De inhoud van deze kaarten heeft op mijn dochters een officieel stempel gedrukt: “Aanvaard.” Het enige wat ik deed was het bevestigen van datgene wat ik voor hen voel. Maar is dit niet iets waar iedereen naar verlangt? Die moederdag was ik vervuld met blijdschap. Vreugde en liefde had ik uitgedeeld en ik kreeg er zoveel meer van terug. s’ Avonds kwam er een domper op mijn blijdschap. Het kwam door de gedachte aan mijn eigen moeder, die een aantal jaar geleden was overleden. Ik herinnerde me hoezeer ik kon verlangen naar een bemoedigend woord van haar, en hoe pijn het deed toen ze zei dat zij van mij hield en trots op me was. Wij wisten dat zij van ons hield, maar moeder heeft ons nooit met veel woorden bemoedigd. Indien vader of moeder dit op een kaartje hadden geschreven, ik had het als een schat bewaakt en bewaard. Woorden van bevestiging die duurzaam aanwezig zijn in de herinneringen van onze kinderen hebben me geholpen om datgene wat ik niet heb ontvangen, los te laten. Geef, en gij zult ontvangenOp deze moederdag heb ik een les geleerd. Een speciale gebeurtenis kan gelegenheid geven om op een bijzondere manier te communiceren. In feite is elke dag het geschikte moment om anderen te zeggen dat wij hen graag zien. Mijn klein gebaar heeft een sneeuwbal effect veroorzaakt. Ieder van ons, mijn man, onze schoonzoons en kleinkinderen zullen samen met mijn dochters genegenheid tonen op een spontane manier. Telefoongesprekken en e-mails eindigen steeds meer met “I love you” niet als ritueel maar als uitdrukking van het veilig plekje dat wij bij elkaar vinden. Zoals in elke familie zijn wij het niet altijd met elkaar eens. En dat is oké. Wij zijn immers familie! Wij kunnen hier rustig ontspannen onder blijven want wij aanvaarden elkaar zoals wij zijn. Je zou kunnen zeggen dat ik dit voor mezelf deed, niet zozeer omdat ik verwachtte dat ik iets terug zou krijgen. Ik wilde onze kinderen een tastbaar bewijs geven van wat zij voor mij betekenen. Mijn kinderen kleuren voortdurend mijn leven, ook wanneer zij me kwetsen. Zij hebben hun fouten en ik heb de mijne. Zij ontgoochelen mij en ik ben voor hen een frustratie. Maar ik zou de wervelende reis van het moederschap voor niets anders willen ruilen. In de loop der jaren kwam er variatie in de attenties voor mijn dochters. Een creatieve wenskaart om in te kaderen, een aandenken van een vakantie, een boek dat mij heeft ontroerd en waarvan ik hoop dat het ook hun hart zou raken. De woorden geschreven op de kaarten koesteren zij het meest. Telkens opnieuw stel ik mij hun gelaatsuitdrukking voor wanneer zij deze woorden lezen. Wanneer mijn meisjes me op moederdag telefoneren of wat opsturen, zal ik hun attenties koesteren. Ik zal hun liefde niet afmeten naar mijn maatstaven. Ik heb reeds het grootste cadeau in mijn bezit: liefde. Er is geen formuleBegin gewoon!
|
![]() |
|---|
![]() |
|---|