|
Tekst van een radioprogramma.
Dr. Dobson interviewt Yvette Maher & Betty Huizenga.
Betty heeft God dit programma op uw hart gelegd?
Absoluut, ik ben ervan overtuigd dat God me hiertoe heeft geroepen. Het is nooit mijn eigen idee geweest. In 1995 verkochten we onze zaak waarin ik vele jaren met mijn man, Lee, heb samengewerkt. Hij was zeer enthousiast om met pensioen te gaan; ik vroeg me af: wat moet ik nu doen? Met een vriendin ging ik naar een kookcursus in West Virginia. Op een middag ging ik wandelen en vroeg ik aan God: “Wat wilt u dat ik met mijn leven doe?” Het is de eerste maal dat ik de Heer zo duidelijk tot me hoorde spreken. Hij gaf me het hele concept van mentorschap en de structuur van dit programma, Appels van Goud.
U beschrijft uw boek, Appels van Goud, als een programma van 6 weken waarin vrouwen geestelijk voedsel ontvangen. Wat betekent dit?
Appels van Goud is een programma waarin de opdracht van Titus 2 geestelijk en praktisch wordt uitgewerkt. De praktische toepassing, daar wordt weinig over gepraat. We weten dat we vriendelijk moeten zijn, omdat dit in de Bijbel staat, maar hoe zullen we in de praktijk van elke dag vriendelijk zijn? We zijn niet vriendelijk van nature. Indien we dit wel waren, zou God ons niet zo duidelijk deze opdracht geven, nl. dat oude vrouwen dit moeten onderwijzen aan jongere vrouwen. Dit geldt voor al de thema’s die onderwezen worden in dit programma: vriendelijkheid, liefde voor uw man, liefde voor uw kinderen, reinheid, onderdanigheid en gastvrijheid.
Dit is niet het eerste programma over mentorschap voor vrouwen. Wat maakt dit programma uniek?
Dit programma is uniek om verschillende redenen: 1. Appels van Goud vindt plaats in de huiskamer van de gastvrouw. Het is een programma dat in de eerste plaats van de plaatselijke gemeente uitgaat. Het wordt door vele gemeenten gesponsord, maar u kunt het evengoed organiseren in de buurt waar u woont. We hebben onze huizen gesloten, nu al vele jaren. We kunnen onze huizen opnieuw openstellen voor onze gezinnen, voor onze vrienden. Ik denk dat God dat van ons verwacht.
Er is dus een strategie waar u voor gekozen hebt? Er wordt wel eens gezegd: “We leven in deze grote huizen, maar niemand is daar. We hebben prachtige keukens maar ze worden niet gebruikt.”
2. Appels van Goud is een programma voor een groep. Er is niet alleen de mentor en de leerling. Er zijn zes vrouwen aanwezig die de studies onderwijzen.
3. Het is een programma dat 6 weken duurt. Het is duidelijk afgebakend. Het is ook duidelijk wie welk thema zal onderwijzen.
4. Duidelijk programma: we zijn 3 uur samen. Het eerste uur koken we. Dit maakt Appels van Goud zo bijzonder. We bereiden en bespreken recepten, we praten over gezonde voeding, op welke manier we koken voor ons gezin, hoe we de tafel dekken. Er zijn jonge vrouwen die dit niet weten omdat het hen niet is geleerd. Steeds vaker eten gezinnen niet meer met elkaar rondom de tafel. Dit willen we opnieuw stimuleren. Het tweede uur hebben we onze studie, elke week een ander thema. Het derde uur eten we samen het voedsel dat we het eerste uur hebben klaargemaakt. Ondertussen hebben we tafel gespreksvragen over het thema van onze studie. Dit helpt de jonge vrouwen om hun ervaring met elkaar te delen.
In het verleden waren er opleidingen waar aan jonge meisjes werd geleerd hoe ze het huishouden moesten doen. Maar in de jaren zestig en zeventig werden deze opleidingen gesloten. Omwille van het feminisme werd het aanleren van huishoudelijke taken aan vrouwen politiek incorrect. Zoals u al zei hebben vele jonge meisjes geen idee van wat hun moeders, grootmoeders en overgrootmoeders als vanzelfsprekend vonden.
Dit is waar. Bovendien hebben de jonge vrouwen geen herinneringen meer aan hoe het vroeger was en wat er gebeurde in huis van hun grootouders, toen ze jong waren. Ik heb bijzonder mooie herinneringen aan mijn oma, hoe ze haar vriendinnen op bezoek kreeg. Dit verdwijnt in onze maatschappij. De meeste vrouwen hebben een baan, of omdat ze daar voor kiezen, of wegens financiële druk. Dit heeft alles veranderd. Ik vraag me af hoe we de jonge generaties opnieuw kunnen overtuigen van het belang om met hun gezin aan tafel te zitten en met elkaar te praten.
Yvette, jij deed een piloot programma van Appels van Goud. Kan je ons vertellen waarom je dit deed naast de drukke baan die je al hebt hier op Focus on the Family?
Ik heb eigenlijk niet gezocht om er nog een activiteit bij te doen. Maar God heeft Appels van Goud op mijn hart gelegd. Betty inviteerde me bij haar thuis in Holland Michigan, voor een bijeenkomst van vrouwen die meewerkten aan het Appels van Goud programma. Ik zag de noden van jonge vrouwen en de manier waarop in deze noden werd voorzien. Ik zag mooie vriendschappen tussen oudere en jonge vrouwen, de prachtige verhalen die ze elkaar vertelden. Ik ontdekte hoe vrouwen met elkaar communiceerden op een manier die ik niet kende, over onderwerpen die ons als vrouw bezighouden maar waarover we niet meer met elkaar kunnen praten. Het is een vaardigheid die we verloren zijn. In de vlieghaven riep ik uit naar God: “Here, ik zoek echt niet naar iets om erbij te doen!” Maar God had het op mijn hart gelegd. Dit sloot aan bij datgene wat we doen in het vrouwenwerk ‘Renewing the heart’: op welke manier kunnen we bijbelse principes toepassen in ons dagelijks leven? We gingen dus van start met een programma van Appels van Goud en dit gedurende 6 weken. We deden het met onze studenten van het Focus on the Family Institute. Zo ontstond onze eerste Colorado Appel Klas.
Betty, waar komt de titel Appels van Goud vandaan?
Het komt van een tekst uit het bijbelboek Spreuken 25:11 waar staat: “Een woord, in juiste vorm gesproken, is als gouden appelen op zilveren schalen.” Dit is een mooi beeld, de gouden voorwerpen in een zilveren mand. En dit beeld draagt een aantal betekenissen:
1. Wanneer we advies geven of woorden van wijsheid spreken, doen we dit op een liefdevolle en zorgzame manier, zoals God met ons omgaat.
2. Wanneer we vrouwen in ons huis uitnodigen geven we het beste van onszelf, omdat we de Here Jezus liefhebben en Hem willen dienen.
Betty, de oudere vrouwen of de mentors die de jonge vrouwen onderwijzen, waar komen zij vandaan?
In het NT boek Titus 2:3-5 staat: “Oude vrouwen eveneens, priesterlijk in haar optreden, niet kwaadsprekend, niet verslaafd aan veel wijn, in het goede onderrichtende, zodat zij jonge vrouwen opwekken man en kinderen lief te hebben, bezadigd, kuis, huishoudelijk, goed en aan haar man onderdanig te zijn, opdat het woord Gods niet gelasterd worde.” Hier zien we dat Paulus aan oudere vrouwen een mandaat geeft, een opdracht dat ze jonge vrouwen onderwijs geven. Onze gemeenten hebben deze opdracht verwaarloosd. God zegt niet dat het zou mooi zijn indien oudere vrouwen dit zouden doen, Hij zegt: “Doe dit!” Hij zegt niet dat we moeten perfect zijn of veel ervaring met jonge vrouwen hebben, Hij vermaant ons om het te doen. Het is een zaak van gehoorzaamheid aan deze opdracht.
Dus zoek je geen vrouwen die gelijken op de vrouw van Spreuken 31?
Het is zelfs goed wanneer deze oudere vrouwen een paar mankementen tonen! Omdat de jonge vrouwen zich niet aangesproken voelen door perfecte vrouwen. Ik heb kooklessen gehad die een flop waren en toch is dit goed geweest. De jonge vrouwen zien onze houding en onze liefde die we willen delen. Dit is ook zo bij de thema’s die we bespreken. Wanneer we met elkaar praten over liefde voor uw man, leren jonge vrouwen veel wanneer de oudere vrouwen vertellen over hun strijd en de fouten die ze hebben gemaakt. Wanneer we vertellen aan de jonge vrouwen hoeveel het ons kostte om onderdanig aan onze man te zijn, maar hoe God zegent wanneer we willen gehoorzaam zijn, dan bemoedigen we hen.
Yvette, nochtans worden vrouwen vandaag niet geholpen om een goede vrouw, huishoudelijk, toegewijd aan hun gezin te zijn. De Titus 2 passage is al 30 jaar niet meer relevant in onze samenleving. Velen zullen het niet met me eens zijn wanneer ik zeg dat dit onderwerp nog bij vele vrouwen leeft. Wat is jouw antwoord hierop?
Wanneer je vandaag kijkt naar de generatie van jonge vrouwen en je vraagt hen, wat is datgene wat diep in je hart leeft, waar wil je meer over weten, waar wil je meer over lezen, wat ervaar je als een nood waar anderen je mee kunnen helpen? Dan hoor ik steeds hetzelfde antwoord: “Ik wil weten hoe je meer vrouwelijk kunt zijn. Hoe kan ik een vrouw zijn? Hoe kan ik een moeder zijn, een goede echtgenote zijn? Al deze principes worden me op dit moment niet onderwezen. Ik volg cursussen over alles wat ik maar wil, maar deze onderwerpen, daar kan ik geen cursus over vinden! Ik wil hierover kunnen praten en leren van andere vrouwen hoe zij dat doen.” Deze jonge vrouwen hebben gelijk. We praten hier met elkaar niet over. Maar jonge vrouwen vragen er naar. Het ligt op hun hart.
Betty, heb jij dit ook ervaren? Is er een vacuüm hier, vrouwen die deze informatie zoeken en ze weten niet waar ze dit kunnen vinden?
Ik krijg dagelijks e-mails van vrouwen die me deze vragen stellen. Vrouwen schrijven: “Ik heb jaren voor een mentor gebeden. Kan je me helpen? Hoe kan ik mijn gemeente overtuigen van deze nood?” Ik merk vooral bij jonge vrouwen een groot verlangen om God gehoorzaam te zijn en ze vragen me: “Wat zegt God over dit of dat onderwerp, want ik wil Hem gehoorzaam zijn.” Wanneer we de keuze maken om een vrouw en een moeder te zijn, dan hebben we reeds de keuze gemaakt om onze verantwoordelijkheid te nemen voor een gezin en voor onze kinderen te zorgen. Wanneer er een baby geboren wordt zorg je ervoor dat het een goede voeding krijgt. Je geeft borstvoeding en wanneer dit niet mogelijk is kies je voor de best mogelijke voeding die deze kan vervangen. Het kind groeit op en je kunt het niet maken om het dagelijks fast food te geven. We onderwijzen onze kinderen over gezonde voeding zodat ze het belang ervan begrijpen en dat geestelijke voeding even belangrijk is.
Hoe start je nu met een Appels van Goud groep? Iemand zegt je: “Betty, ik las uw boek en ik heb altijd een mentor gewild maar er nooit één gevonden. Hoe kan ik een mentor vinden? Ga ik naar iemand toe in mijn gemeente met de vraag: wil jij mijn mentor zijn?” Je kunt dit toch niet zomaar doen?
In de eerste plaats wil ik zeggen dat aan de start van elke klas er veel gebed voorafgaat. Een vrouw die dit programma op haar hart had vertelde me dat ze gestart is met gebed. Ze vroeg aan God om personen op haar hart te leggen, die konden meewerken. Ze stapte ook op een aantal vrouwen af waarvan zij dacht dat ze de geschikte personen waren, en toen ze merkte dat deze vrouwen geen visie hadden voor Appels van Goud realiseerde ze zich dat God hen niet op haar hart had gelegd. Gebed staat dus aan het begin. Indien je een jonge vrouw bent, zoek dan een vrouw die je respecteert. Vraag haar of ze dit willen overwegen. Je kunt naar de verantwoordelijken van jouw gemeente gaan, indien er vrouwenwerk in jouw gemeente is, kan Appels van Goud via deze weg in de gemeente georganiseerd worden. Mijn vriendin verhuisde naar een andere staat en ze gebruikte dit programma om relaties te bouwen in haar omgeving. Ze heeft er drie jaar Appels van Goud groepen gedraaid.
Je beveelt dus niet aan dat een persoon zomaar op iemand zou toestappen en vragen om haar mentor te zijn. Dit programma bestaat uit 6 ontmoetingen die je helpen om vriendschappen te ontwikkelen en op deze manier zal het mentorschap groeien.
Dit is zo. Het is daarom belangrijk dat, wanneer je over dit programma nadenkt, je de vraag stelt: “Is er een weg zodat een jonge vrouw deze mentor vindt?” Toen ik begon nam ik een blad papier, schreef de thema’s van de 6 studies op: vriendelijkheid, liefde voor uw man, liefde voor uw kinderen, reinheid, onderdanigheid en gastvrijheid. Voor weken zocht ik naar vrouwen die ik voor deze thema’s kon inschakelen. Ik zocht gericht naar mentors die onderwijs konden geven over één van de onderwerpen. Ik vroeg aan God: “Here, wie zult u naar me toebrengen om me te helpen met Appels van Goud?” En één voor één heeft God deze plaatsen ingevuld. Daarna ging ik bidden en vragen wie de jonge vrouwen zouden zijn die God naar dit programma zou brengen. We hebben op dit moment het eerste programma van Appels van Goud afgerond de voorbije 7 weken. Twaalf jonge vrouwen hebben dit programma gevolgd als deelnemer en elk van deze jonge vrouwen heeft zich aangesloten bij één of meerdere van de mentoren. Voor 7 weken werden relaties gebouwd. Vriendschap groeide spontaan. Dit verschilt met vele van de bestaande mentorprogramma’s. Je krijgt een mentor ‘aangewezen’. Soms werkt de relatie niet, omdat de persoonlijkheid teveel verschilt. In dit model krijg je als jonge vrouw de kans om met al de mentoren een vriendschap op te bouwen. Misschien kan je met de ene mentor over een bepaald onderwerp praten, maar je vindt bij iemand anders beter aansluiting om te praten over iets totaal anders. Je mag je vrij voelen om de relaties wat losser te houden.
De studenten van Focus on the Family Institute zijn aanwezig tijdens dit radioprogramma, en het zou interessant zijn om hen aan het woord te laten. Zouden jullie aan de luisteraars kunnen vertellen wat dit programma voor jullie betekende?
Katie: Yvette vertelde me over dit programma. Ze wist over de echtscheiding van mijn ouders en hoezeer ik nood had aan een oudere vrouw die ik in vertrouwen kon nemen. Toen ik van dit programma hoorde was ik zeer opgewonden. We reden naar de eerste samenkomst en ik herinner me hoe ik me voelde. Het was net alsof ik de eerste schooldag ging beleven en tegelijk naar Disney land zou gaan. De mentoren waren fantastisch. Je wordt verwelkomd met een knuffel en omringd met liefde. Dit is voor mij zeer speciaal. Er gaan dagen voorbij dat niemand me aanraakt en ik heb daar toch wel nood aan. Deze avonden wordt je overspoeld door liefde en affectie. Dit heeft me enorm veranderd. Ik krijg meer en meer het verlangen om jonge meisjes te laten zien dat ze op een dag zullen zijn zoals ik nu ben, ik wil voor hen een voorbeeld zijn.
Een belangrijk kenmerk van onze maatschappij is de toenemende technologie. We raken elkaar niet meer aan, niet enkel fysiek maar ook emotioneel. Vele mensen zijn geïsoleerd geraakt en verlangen naar de aanwezigheid van anderen en weten niet dat er andere mensen zijn die net zoals zij zich eenzaam voelen. En Katie, dit programma heeft veel voor jou betekend omdat je wat miste, is het niet?
Ja zeker, want door de echtscheiding van mijn ouders was ik opeens mijn moeder kwijt. Door dit programma had ik opeens 6 moeders, want ze noemden me allemaal hun dochter.
Kan je wat vertellen over de invloed die de echtscheiding van jouw ouders op je had?
Mijn vader had een probleem met boosheid, er was mishandeling en op een bepaald ogenblik heeft mijn moeder de keuze gemaakt om mijn vader te verlaten en in dit proces heeft ze zich van haar gezin losgemaakt. Ze heeft ons, de kinderen bij mijn vader achtergelaten. Zo kwam er een leegte in mijn leven, die werd gevuld door het programma Appel van Goud. Het is niet afgelopen want deze relaties zullen nog vele jaren stand houden. Anne-Marie: Jaren geleden werkte ik voor Yvette, en ik herinner me hoe ik verlangde naar een mentor, een oudere vrouw met al dan niet een carrière, die God liefheeft, en waar ik kon van leren. We zijn als jonge vrouwen opgegroeid in een omgeving waar onze moeders uit werken gaan, we gaan dan wel op zondag naar de kerk, maar er is weinig tijd voor persoonlijke relaties want iedereen is zo druk. De relatie met mijn moeder is niet van dien aard dat we veel met elkaar praten, maar ik heb een groeiend verlangen om met een oudere vrouw te praten over verkering, huwelijk, kinderen opvoeden. Er komt een dag dat ik hiermee te maken heb, en ik wil daar meer over weten. Ik wil weten hoe oudere vrouwen dit doen zodat ik beter voorbereid zal zijn.
Is dit een kritiek op vrouwen die een baan hebben?
Anne-Marie: Niet echt. Het hebben van een baan is een onderdeel geworden van onze samenleving. Maar ik denk dat we iets belangrijks overslaan. Ik denk dat deze vrouwen dit goed hebben begrepen. De mentoren hebben een leemte in mijn leven gevuld. Ik heb bijvoorbeeld geen grootouders waar ik even heen kan gaan en vragen: “Vertel me hoe het vroeger was, laat me zien hoe jij dit of dat hebt aangepakt.” De meeste dingen heb ik mezelf geleerd, ook al heb ik een goede moeder, maar omdat ze zo druk is, was ze er niet altijd voor me. Dit is geen verwijt, het is gewoon de realiteit. Indien je geen tijd maakt met je kinderen, gaat er een tijd voorbij, gaan er gelegenheden voorbij en die komen nooit meer terug. Dat ben je kwijt.
Betty, vele van onze luisteraars zijn verplicht om een baan te hebben, omwille van welke reden dan ook. Denk je niet dat je hen ontmoedigt of hen een schuldgevoel aanpraat met dit programma?
Ik hoop hen met dit programma te helpen. Want vele Appels van Goud groepen richten zich op werkende vrouwen. In vele gemeenten gaat het programma op avonden of op zaterdagen door. We ontkennen niet dat vele vrouwen buitenhuis werken. Net dan is het goed om met andere vrouwen na te denken hoe je het gezin kunt stimuleren om de maaltijden rond de tafel te gebruiken, om maaltijden klaar te maken samen met je kinderen zodat het bereiden van maaltijden iets leuks kan worden, waarbij iedereen betrokken is.
Yvette, jij bent een werkende moeder, wat was jouw ervaring?
Ik heb zeer veel geleerd, ook als mentor. Tijdens de kookles wordt je niet enkel een recept in de hand gestopt. Ik heb veel meer geleerd dan koken alleen: stap voor stap wordt je getoond hoe je iets klaarmaakt, je krijgt tips voor het inkopen van voedingswaren. De kookmentor heeft ons een avond uitleg gegeven over gezonde voeding. De mentors vertelden me: “Yvette, ik leer meer dan de jonge vrouwen!”
Melissa, hoe heb jij Appels van Goud ervaren?
Drie jaar geleden begon ik voor een mentor te bidden. Ik begon actief naar een oudere vrouw te zoeken maar had geen idee waar ik haar moest vinden. Ik kreeg een email met de vraag of ik eventueel geïnteresseerd was in dit programma. Voor mij was dit een antwoord op een gebed van 3 jaar. God verhoorde dit gebed op een bijzondere manier. Ik hoefde niet langer te zoeken. En God heeft met overvloedig gezegend met dit programma. Ik heb voor 1 mentor gebeden en nu kreeg ik er een hele kamer vol! Ze houden van ons, zorgen voor ons, bidden voor ons en door hen voelen we ons zeer bijzonder. Wat ik verder nog leerde van deze vrouwen is, dat gehoorzaamheid aan God niet zonder gevolgen blijft. Betty was gehoorzaam toen God dit programma op haar hart heeft gelegd. Yvette had kunnen zeggen: “Neen, ik ben met zoveel dingen bezig, dit kan er niet meer bij.” Omdat deze vrouwen gekozen hebben om gehoorzaam te zijn aan de roepstem van God, zijn we hier bij elkaar en werden we als jonge vrouwen enorm gezegend.
Zo gaat het met gebed. We gaan onze slaapkamers binnen, knielen neer en leggen onze noden voor de troon van God en wanneer we opstaan is er dat stemmetje in ons hart: “Heeft God me wel gehoord?” En plotseling besef je dat God je hoorde. Niet alleen hoorde Hij naar je maar Hij was bezig om voor je te zorgen. Stel je voor! De God van het heelal heeft je gebed gehoord, Melissa, en Hij zorgde ervoor dat je kon deelnemen aan dit programma.
Julie: Ik wil wat vertellen over de zegen van dit programma voor mij als alleenstaande jonge vrouw. De meeste vrouwen in dit programma zijn getrouwd, sommigen hebben kinderen of kleinkinderen en sommigen zijn alleengaande, zoals ik. Toch waren de studies liefde voor uw man en uw kinderen zeer belangrijk voor me. Ik hoop dat ik ooit de man zal trouwen die God voor me heeft bestemd en dit programma was voor mij een goede voorbereiding om over deze onderwerpen na te denken. Ik heb veel geleerd omdat deze vrouwen me lieten binnenkijken in de praktijk van hun dagelijks leven van hun gezin. Ieder van deze mentoren hebben me iets nieuws geleerd. Deze 6 vrouwen hebben andere talenten, vaardigheden en geven andere adviezen.
Julie, het gaat er dus niet alleen om een goede huisvrouw te zijn, maar om vrouw-zijn, een christen vrouw te zijn. Is dat zo, Betty?
Het is onze hoogste roeping om te leren wat God hierover zegt. Zelfs wanneer je alleengaande vrouw bent is het belangrijk om betrokken te zijn bij het programma Appels van Goud. Julie: Het gaat er niet om dat je je huis openstelt en jonge vrouwen zou verwennen met het fijnste porselein en het heerlijkste diner, maar het gaat erom dat je je hart openstelt en dat is het allerbelangrijkste voor ons, jonge vrouwen. Er is een ontmoeting van hart tot hart. Dit kan gerust met kartonnen bekers en borden, spaghetti, pizza of chinees.
Betty, deze getuigenissen zijn hartverwarmend, niet?
We moeten ons realiseren dat God ons het gepaste huis, de juiste thuis heeft gegeven, hoe ons huis er ook uitziet. Het hoeft niet perfect te zijn. Er zijn dingen die gebeuren in een huiskamer, die niet in een restaurant of in een kerkgebouw kunnen gebeuren. Een huiskamer is een bijzondere plaats. Iedere vrouw kan haar huiskamer maken tot een plek waar het goed is om te zijn, zodat aan het eind van de dag het meest veilige plekje om te zijn, thuis is, waar de vrouw of de moeder zorgt voor gezelligheid. Kinderen kunnen niet wachten om naar huis te gaan omdat ze weten dat er vrede, harmonie en rust aanwezig is. We willen dus aan jonge vrouwen aanleren om plezier te maken met hun gezin. We maken ook veel plezier in het Appels van Goud programma. Niet alleen de vrouwen genieten van de studies en het hele programma, maar het gezin heeft er voordeel bij. Er zijn mannen die getuigen dat hun huwelijk veranderde sinds hun vrouw deelnam aan Appels van Goud.
Op welke manier heeft de rest van het gezin voordeel aan dit programma? Als mannen kijken we anders naar het huis waarin we leven. Wanneer we een dak boven ons hoofd hebben, is dit voor ons voldoende. Maar vrouwen zitten anders in elkaar, neem ik aan. Hoe kunnen mannen beter begrijpen dat hun vrouwen op een andere manier naar hun huis kijken?
Wanneer een vrouw deelneemt aan Appels van Goud, zal ze een verlangen krijgen om haar gezin te dienen. Het ontsteekt een vlammetje in het hart van de vrouw. Sommige vrouwen wisten niet dat ze in hun hart een verlangen hadden om hun gezin te dienen. Maar we zijn het kwijtgeraakt in de drukte van elke dag. Maar kleine dingen zoals een kaarsje bij een pizza avond geeft mooie herinneringen aan ons gezin.
Yvette, geloof je werkelijk dat er vele vrouwen zijn die verlangen naar zulk kaarslicht ervaring en warme gezelligheid in hun gezin?
Ik ben hiervan overtuigd. Ik geloofde het voor mezelf, maar nu weet ik dat de meeste vrouwen hiernaar verlangen. Ik hoor dit van vrouwen van overal in dit land. Ik krijg brieven, e-mails en telefoontjes en vrouwen die me vertellen hoezeer ze verlangen naar die huiselijke sfeer. O ja, vrouwen van vandaag maken carrière, studeren langer dan vroeger, en alles loopt op wieltjes. Dan komt er een moment dat ze zich realiseren dat ze iets missen. Ze willen leren om hun kinderen lief te hebben, een goede vrouw te zijn. Ze praten daar niet over maar ze verlangen het wel.
Betty, zou je kunnen zeggen dat Appels van Goud tegemoet komt aan dit verlangen. Is dit een vaardigheid die vrouwen in zich hebben, die verloren is gegaan? De mooiste reacties die ik krijg komen van mannen. Ze vertellen me hoezeer dit hun huwelijk heeft veranderd. Appels van Goud heeft niet tot doel om samen te komen en te praten over hoe we onze mannen kunnen veranderen. Neen, het gaat er ons om dat we zelf veranderen om die vrouw te zijn die God bedoeld heeft dat we zouden zijn. Wanneer we dit doen beinvloedt het ons hele gezin. Alles wat we doen. |
Hoe begin je een Appels van Goud